vrijdag 10 augustus 2012

E-bike vervolg

Ik ben dus tegen het maandagmiddaguur telefonisch aangekomen bij de hulpdienst van bedrijf X die naar aanleiding van een vragenlijstje tot de conclusie komt dat de fiets naar een dealer moet. Ik vertel haar waar de fiets gekocht is en dat bedrijf A, volgens mij, de aangewezen reparateur is. Zij overlegt met enkele collega’s:  de fiets wordt opgehaald en naar de dichtstbijzijnde fietsenmaker gebracht.  Het volgende contact is met het transportbedrijf, deze wil graag een passende auto inzetten en vraagt naar het type voertuig ( fiets). Binnen een half uur komt de lege sleepwagen voorrijden: er kunnen minstens 2 volwassen auto’s op, mijn fietsje staat er wat verloren bij.  


Op dinsdagmiddag (!) telefoon, de fietsenmaker: mijn fiets was zojuist bij hem afgeleverd maar hij is niet bekend met het merk Enduro, heeft geen onderdelen en begint niet aan een fiets van de concurrent.  Ik begreep de man wel en belde weer met de verzekeringsmaatschappij, deze gaven mij een nieuw telefoonnummer van bedrijf X. Verkeerde afdeling, doorschakeling, foutieve afdeling, ander nummer, en nog een keer en weer een nieuwe poging. Het moge duidelijk zijn dat ik ondertussen aardig boos ben (zacht uigedrukt), vooral die telefooncomputers waar ik eerst langs moet maken mij des duivels, zeker als ze doorverbinden naar andere computers GRRRRR.

Medewerker numero zoveel van bedrijf X wist mij na overleg met zijn leidinggevende te vertelen dat het MIJN probleem was en zij niets konden doen. Ik ontplofte, eiste de leidinggevende te spreken (hetgeen geweigerd werd), waarna ik zei een klacht in te dienen.  De jongeman bleef vriendelijk, liet zijn naam noteren, en vroeg mij of hij mij verder nog van dienst kon zijn. Toen ik hierop ontkenend  antwoordde wenste hij mij een prettige avond en .........’vergeet uw klacht niet in te dienen’.  Naar alle waarschijnlijk had hij een valse naam opgegeven. 

Ondertussen was ik al 3 uur aan het telefoneren en ik kwam geen stap verder, tijd voor grover geschut.  Het volgende telefoontje begon ik met de zin: ‘dit is mijn laatste poging, als ik nu niet geholpen wordt schakel ik de Rechtsbijstand in’. Dat was schrikken...........opeens werd er serieus geluisterd, notities geschreven en een terugbelafspraak gemaakt. Dinsdagavond (!) hing er een BoBo (zoiets hoor je gewoon) aan de lijn met het volgende voorstel: '....... .....hoewel wij contractueel een  voertuig alleen bij een dealer hoeven af te zetten (zelf ophalen!) zullen wij de fiets daar ophalen en  op een door u opgegeven adres afleveren...... ‘  Ik schoot vol: Wat een Service, Wat een Begrip, Wat een genereus Aanbod. 


Ik nam het zekere voor het onzekere en liet mijn ongerepareerde fiets op mijn thuisadres afleveren, van daaruit zou ik wel verder zien.  Woensdagmiddag (!) werd mijn E.N.Duro, wederom op een knoert van een sleepwagen, thuisbezorgt. Die middag  kreeg ik een onverwacht telefoontje van de importeur van de Enduro fiets. Hij was door de directeur van bedrijf A benaderd,  die op de hoogte was van het geklungel van bedrijf X, met de vraag of hij mij soms verder kon helpen.  Vervolgens instrueerde de importeur mij telefonisch hoe ik zelf mijn fiets kon repareren:  

WOahAHAH 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen